De laatste tijd verschijnen er veel vaderboeken. Zo ook Mijn vader en ik van Maarten Doorman. Wie was de man die bij het eerste fluitsignaal van Nederland-Joegoslavië in de kwartfinale van het EK dood neerviel? In zijn boek gaat Doorman naar hem op zoek en maakte een portret van een generatie vaders die veel meemaakte en daar niets over losliet. Schaamte over en weer maakte alles onzichtbaar.

Mirjam van Hengel schreef jarenlang biografieën over literaire anderen, tot het overlijden van haar vader haar confronteerde met onontkoombare persoonlijke rouw. Vaders sterven, dat doen ze nu eenmaal. Maar hoe schrijf je daarover? Nu is er haar boek Ganzentijd.

Van Hengel en Doorman verkennen in gesprek met moderator Dieuwertje Mertens waarom zij een boek over hun vader wilden schrijven. Hoe eerlijk kan je zijn over je eigen vader? En hoe voorkom je dat zo’n boek particulier of anekdotisch wordt? Is het mogelijk je vader ooit écht te leren kennen? En wat brengt dit schrijven teweeg voor de schrijver, en voor de lezer?