Archieven ontsluiten talloze verhalen. Tegelijkertijd is het opduiken, cureren en vertellen van die verhalen mensenwerk. Kunstenaar Roosje Verschoor ging op zoek naar de pasfoto’s die fotograaf Eva Besnyö in de Tweede Wereldoorlog maakte voor valse persoonsbewijzen en stuitte tijdens deze zoektocht op veel nieuwe vragen. Is fotografie die mensenlevens heeft gered niet minstens zo interessant als esthetische fotografie? Waarom is deze dan zo mondjesmaat te vinden in archieven? Wie bepaalt eigenlijk wat er in een archief hoort? Bezit functionele fotografie niet ook schoonheid?