Frustratie over het niet nakomen van internationale afspraken hebben in de afgelopen veertig jaar geleid tot radicale vormen van activisme, zoals ecopiraterij: een vorm van piraterij die niet het menselijk gewin, maar het redden van de oceaan tot doel heeft. Ecopiraten ramden walvisjagers en sleepnetvissers vanuit een perspectief waarin walvisachtigen niet langer als gebruiksvoorwerp voor menselijke consumptie worden gezien, maar als gelijkwaardig aan de mens zelf. Ecopiraten werden gesteund door een internationale gemeenschap, maar ook bekritiseerd en bestreden door sommige overheden, de visindustrie en delen van de milieubeweging. Sommige ecopiraten hebben in de afgelopen jaren gekozen voor andere vormen van actie. Mede op basis van deze historische ervaringen kijken we naar onze handelingsperspectieven in de strijd voor de bescherming van de volle zee.

Naar aanleiding van het verschijnen van het boek Ecopiraterij van historicus Stephen Snelders plaatsen we tijdens dit programma de radicale strijd voor de bescherming van de oceaan naast verschillende andere perspectieven. Zo zal aan bod komen: het geven van een stem aan de oceaan zelf, een nieuw, vrouwelijk perspectief, het aankaarten van het gevaar van diepzeemijnbouw en de strijd van eilandbewoners tegen klimaatverandering. Hoe kunnen we de volle zee op een duurzame manier reguleren?