‘Met het project Amsterdam Diaries hebben we voor het 750-jarig bestaan van Amsterdam ontzettend veel verhalen van inwoners verzameld. Het viel ons toen alleen wel op dat een aantal groepen onderbelicht bleef, waaronder de queer gemeenschap’, vertelt Marleen Rensen, universitair hoofddocent bij Europese studies aan de UvA. ‘Er was nog altijd de wens om daar wat meer mee te doen en na een gesprek met Elyzabeth Gorman van Badass Tours diende zich daarvoor een perfecte gelegenheid aan.’

Door middel van stadswandelingen en storytelling events wil Badass Tours de verborgen geschiedenis van Amsterdam aan het licht brengen. Zo is er bij hun evenementen extra aandacht voor de verhalen van vrouwen, LGBTQ+-pioniers, Joodse figuren en mensen van kleur die de stad hebben gevormd.

‘Via een open call bij onder meer Europese Studies en Geschiedenis werd gezocht naar studenten die buiten hun reguliere studie om wilden meewerken. Uiteindelijk ging een groep van zeven studenten aan de slag. Zij doken in archieven als IHLIA, ATRIA en het IISG, op zoek naar queer verhalen die nog weinig bekend zijn’, legt Rensen uit. ‘Iedere student werkt aan een eigen verhaal. Een van hen onderzoekt bijvoorbeeld de memoires van een trans persoon uit Hongarije, die in de jaren zeventig in Nederland een medische geslachtsverandering onderging. De studenten proberen via biografisch onderzoek zo veel mogelijk over deze personen te weten te komen, waarna zij samen met een storyteller zoeken naar een manier om het verhaal tot leven te brengen.’

Persoonlijke verhalen

Mert Anaç, student European Studies, hield zich bezig met een verhaal uit de eigentijdse geschiedenis. Hij interviewde een queer Turks-Nederlandse man over zijn levensgeschiedenis, wat voor hem ook een persoonlijke betekenis had. ‘Met het project probeerde ik een rolmodel te vinden dat ik zelf als Turks-Nederlandse queer persoon op jonge leeftijd niet had,’ vertelt hij. ‘Toen ik jonger was, was ik erg zoekende en ik kon me moeilijk identificeren met de voorbeelden van westerse mannen, omdat je toch uit een andere cultuur komt.’

Met dit verhaal hoopt Anaç een ander beeld te laten zien dan het vaak negatieve narratief over queer zijn binnen migrantengemeenschappen. ‘Het gaat niet alleen om afwijzing, conflict of pijn, maar ook om steun, liefde, zelfbegrip en mogelijkheden. Als jongeren het verhaal zien, hoop ik dat ze meenemen dat representatie misschien niet altijd makkelijk te vinden is, maar dat die er wel degelijk is: er zijn mensen zoals jij, er zijn mensen die je steunen, en het kan goed komen.’