ls je ergens in de jaren 1970 in West-Berlijn staat en het regent, zou het dan ook regenen in Oost-Berlijn? Die ogenschijnlijk ridicule vraag stelt het hoofdpersonage zich in de roman Seltsame Sterne starren zur Erde (2003) van Emine Sevgi Özdamar. Deze vraag naar de verbeelding van een plek is een kernvraag in het werk van Özdamar, een van de zeven schrijvers wier werk Van Amelsvoort analyseert. Literatuur kan gemeenplaatsen en idées reçues bevragen, zoals in dit geval de vermeende gelijkheid tussen delen van een stad. Tegelijkertijd rijst de vraag: waren West- en Oost-Berlijn nou echt zo anders omdat ze in twee verschillende landen lagen? Oftewel: wat betekent de plek waar we wonen? Bewegen we ons in ons dagelijks leven door een stad, een wijk, een regio, of zelfs een land? 

In een gesprek met drie literatuur- en cultuurwetenschappers gaat Jesse van Amelsvoort in gesprek over onderwerpen als taal en meertaligheid, diversiteit, grenzen, belonging en de postnationale verbeelding in Europa en elders. Zijn we al echt voorbij de natiestaat? Wat is precies de waarde en het belang van een grens? Hoe verhoudt literatuur zich tot andere kunstvormen, en tot de bredere maatschappij? En wie leeft er niet een postnationaal leven? 

Maria Barnas verzorgt een poëtische bijdrage.